هر چي فكر ميكنم می بینم هيچوقت نميشه عشق     را بهانه ساخت                                      براي ارزان فروختن عشق           اما به بهاي چه چيزي.به بهاي روزهاي سردي كه    خيابان ها را  قدم                                       مي زدم براي رسيدن به تو.    يا به بهاي دقايقي كه نگاه منتظرم خشك ميشد به پنجره ي خانه ات براي    يكبار ديدن روي تو. يا شايد به بهاي لرزه اي كه بر اندامم افتاد براي رهايي از مرداب خيال   و ترس از جواب تو. يا  اينكه به بهاي بهاري كه سفر كرد اما خزان وجودت راه را بست    برروياي دل تو.   اي كاش فقط براي يك ثانيه   منو درك ميكردي تا در سكوت غم اسير نميشدم.   اي كاش فقط براي يك ثانيه   می ماندی تا در غربت عشق نمی پوسیدم.

توهنوزم عشق مني اسيرتم

                                عمر مني اسيرتم

                                                     منوبميران اي دل غافل

                                                     يك پريشون دلمي چيكاركنم

                                     عمر مني چيكاركنم

مگه آروم ميشه اين دل من

چه كنم چشمهاي تو

اشگ چشمامو نديده

                                  شور وحال عشق توازدلم پا نكشيده

تازماني كه پي محبتم مستحق غمتم

خوش به حالت كهتو بي محبتي

بردي زياد منو                 هركسي باحقيقته تودلش محبته

هركي بايك قلب پاك عاشق رفاقته

                                   مثل من هميشه تنها ميمونه

                                   يك قريقه كه تودريا ميمونه

                خوش به حالت كه توبي محبتي بردي زياد من

                مثل طوفان آمدي گذاشتي بر باد منو

شب از صدای هق هم پر از ترانه میشود

  گفتم:كبوتر بوسه

                                                                   گفتي: پر

  گفتم:گنجشك آن همه آسودگي

                                                                   گفتي:  پر 

  گفتم:پروانه پرسه هاي بي پايان

                                                                   گفتی:  پر

   گفتم:التماس علاقه

   بي تابي ترانه

   بيداري بي حساب

   نگاهم كردي

   نه انگشتت از زمين زندگي ام بلند شد

   نه واژه پر از بام لبان تو پر كشيد

   سكوت كردي كه چشمه شبنم از شنزار انتظار من بجوشد

   عاشقم كردي همبازي نا ماندگار اين همه گريه

   و آخرين نگاه تو

   هنوز در درگاه گريه هاي من ايستاده است

   حالا بدون تو!

   روبه روي آيينه مي ايستم!

                                                                    مي گويم:

   زنبور گزنده اين همه انتظار

   كلاغ سق سياه اين همه غصه

   و كسي در جواب گفته هاي من پر نمي گويد

   تكرار آن بازي

   بدون دست و صداي تو ممكن نيست

   پس به پيوست تمام ترانه هاي قديمي

دوستت دارم عاشقانه        

 به كه بايد دل بست؟

سينه ها جاي محبت همه از كينه پر است

هيچكس نيست كه فرياد پر از مهر تو را گرم پاسخ گويد

نيست يك تن كه در اين راه غم آلوده ی عمر قدمي راه محبت پويد

نقش هر خنده كه بروی لبي ميشكفد نقشه ای شيطانيست

در نگاهي كه تو را وسوسه ی عشق دهد حيله ای پنهانيست